Duchu Święty, przyjdź. Oświeć serca i umysły nasze.
Jezus Chrystus jest Królem. On jest Królem najlepszym. On jest Panem naszym i najlepszym naszym Królem.
„Szczęśliwy lud, którego Panem jest Bóg.” (Psalm 22,29)
Wiele Polskich miast ma pogańskie herby. Jest to pozostałość czasów dawnych, tradycji.
Symbole zwierząt, smoków, potworów herby, które mają niejasną lub złą wymowę a w przypadku niektórych miast nawiązują do diabła. Mieszkańcy często o tym nie wiedzą lub ignorują to. Apokalipsa św. Jana ostrzega: „Siódmy [Anioł] wylał czaszę swą w powietrze. Wówczas nastąpiły błyskawice, grzmoty i pioruny; i powstało wielkie trzęsienie ziemi, tak straszne, jakiego nie było jeszcze odkąd ludzie żyją na ziemi. Wielkie miasto rozpadło się na trzy części, a miasta pogan legły w ruinach.” (Ap 16. 18,19).
Lublin, którego herbem jest koziołek jest przykładem miasta, którego herb swoją symboliką jest niejasny. Symbol kozła to symbol grzesznika albo wręcz diabła. Kozły symbolizują odrzuconych* Diabeł jest potężny, bardzo niebezpieczny i niezwykle podstępny. Dzięki Bogu został przez Jezusa Chrystusa pokonany. Jednak walka z Kosciołem i ludżmi trwa nadal. W Katedrze Gnieźnieńskiej nad krzyżem Jezusa Chrystusa za pomocą symboli zwierząt przedstawione są ludzkie grzechy, koziołek symbolizuje rozpustnika i grzechy nieczyste. Wiele lubelskich legend nawiązuje do diabła. Sytuacja taka uważam nie jest dobra dla miasta i mieszkańców, Szatan to przeciwnik człowieka. Symbol ten na pewno nie jest ideałem ani doskonałością, do jakiej powinniśmy dążyć. Do nieskazitelności i świętości, do nawrócenia do Wiary w Boga i oddania się tylko Jemu do tego wzywa Ewangelia i Kościół.
Urszula Janicka Krzywicka w swojej pracy „Patron – atrybut – symbol” wymienia 110 polskich miast, w których herbach znajdują się postacie świętych są to między innymi: Annopol. Frampol, Biała Podlaska, Kodeń, Koszalin Olsztyn, Poznań, Pacanów, Suwałki, Sanok, Wrocław, Zamość i inne.
Moją radą i niewątpliwym ratunkiem dla miasta jest powierzenie się pod opiekę Jezusa, Maryi i Józefa oraz nawrócenie. Obranie za patrona świętego. Takim patronem dla Lublina jest już św. Atonii, lecz tam gdzie wielu opiekunów tam więcej opieki i dobra. Zmiana herbu na herb ze Świętą Rodziną dla wszystkich przyniósłby autentyczne dobro. Znam Świętą Rodzinę i znam miasto i wiem, że ta zmiana była by bardzo dobra, przynioła by niewątpliw błogosławienstwo i błogosławione owoce.
Pragnieniem moim jest, aby w herbie Lublina znajdowała Matka Boża Dobrej Rady z Cudownego obrazu w Kościoła Świętego Ducha w Lublinie w otoczeniu Pana Jezusa i Świętego Józefa, czyli cała Święta Rodzina, ten przepiękny wzór dla ludzi każdego stanu szczególnie dla rodzin i dla całego Kościoła. Wzór posłuszenstwa Bogu, wzajemnej miłości życia rodzinnego, czystości i bardzo wielu innych cnót wartych poznania i naśladowania.
"Swięta Rodzina to najpiękniejszy obraz ukazany światu" (ks. Jan Berthier MS )
Podobnie jest z wieloma innymi miastami w Polsce i na całym świecie.
Taka zmiana niwątpliwie przybliżyła by wielu szlachetnych ludzi i patriotów do Boga, Nieba i Koscioła.
W obecnych czasach, kiedy Polska należy do Unii Europejskiej, posiada własny autentyczny samorząd takie działania i zmiany wydaje się że są łatwiejsze do przeprowadzenia, Gdyż Unia daje większą możliwość samorządom decydowania o swoich sprawach lokalnych.
Przypominam jeszcze raz słowa psalmu: „Szczęśliwy lud, którego Panem jest Bóg.” Dokonanie tego dzieła jest tez okazją do wsławienia swojego imienia a nawet do uświęcenia się i zdobycia chwały dla narodu i ojczyzny… Wszystko to dla Królestwa Bożego, Chwały Jezusa, Matki Bożej, Kościoła i dla dobra ludzi.
Z różańcem w ręku i pomocą Bożą dzieła te są możliwe do dokonania.
Ja powierzam miasto Lublin pod opiekę Świętej Rodziny z Nazaretu.
Napisałem o Lublinie gdyż to moje rodzinne miasto jednak to co tu napisałem dotyczy bardzo wielu innych miast.
* Por. Urszula Janicka Krzywicka, Patron – atrybut – symbol, Poznań 1993.